Uyum Raporu'na Göre Göçmen Çocuklarının Yüzde 89'u Kendini Almanya'ya Ait Hissediyor
Federal hükümetin Uyum Raporu'na göre kendisi göç eden kişilerin yüzde 81'i, göçmen çocuklarının yüzde 89'u kendini Almanya'ya ait hissediyor.
Federal hükümetin güncel Uyum Raporu'na göre Almanya'da kendisi göç eden kişilerin yüzde 81'i, göç edenlerin çocuklarının ise yüzde 89'u kendini bu ülkeye ait hissediyor. Göç geçmişi olmayanlarda aynı oran yüzde 91.
Federal Hükümetin Göç, Mülteciler ve Uyum Sorumlusu Natalie Pawlik, raporun sonuçlarını değerlendirirken "Süregelen engellere ve zorluklara rağmen entegrasyon giderek daha iyi sonuç veriyor" dedi. Almanya'daki insanların entegrasyonun başarıya ulaşmasını istediğini söyleyen Pawlik, bu alanın tasarruf politikalarına kurban edilmemesi gerektiğini vurguladı.
Pawlik'e göre kendini kanıtlamış yapılar ortadan kalkarsa son yıllarda sağlanan ilerleme tehlikeye girer. Ülke genelinde kesinti planlanan alanlar arasında dil ve entegrasyon kursları, göç danışmanlığı ile bağımsız iltica danışmanlığı bulunuyor. Pawlik, eyaletlerde ve belediyelerde gönüllü hizmetlerin de kaldırılma riskiyle karşı karşıya olduğunu belirtti.
Rapora göre Almanya'da 21,8 milyon kişi göç geçmişine sahip. Bu grup, kendisi göç edenlerle 1950'den sonra göç edenlerin doğrudan çocuklarından oluşuyor ve nüfusun yüzde 26,3'ünü oluşturuyor. Yalnızca bir ebeveyni göç etmiş kişilerin sayısı ise 4,2 milyon.
Çalışma hayatında ilerleme sürüyor ama fark da yerinde duruyor. Göç geçmişi olanlarda istihdam oranı yüzde 69,5'e çıktı. Federal İstatistik Dairesi'nin (Destatis) rakamlarına bakılırsa geçen yıl 15-64 yaş grubundaki göçmenlerin yüzde 70'i bir işte çalışıyordu. 20 yıl önce bu oran yüzde 57'ydi. Göç geçmişi olmayanlarda ise çalışanların oranı yüzde 81.
Destatis'in güncellenen "Göç Panosu" (Dashboard Migration) verilerine göre Almanya'da 15-64 yaş arasındaki 52,7 milyon kişinin 12,8 milyonu (yüzde 24) göçmen. İki ebeveyni de göç etmiş kişilerin çocukları 3,2 milyon (yüzde 6), bir ebeveyni göç etmiş olanlar ise 2,5 milyon (yüzde 5).
Cinsiyetler arasındaki uçurum göçmenlerde daha belirgin. Göçmen erkeklerin yüzde 76'sı çalışırken kadınlarda oran yalnızca yüzde 62. Göçmen kadınlar göç geçmişi olmayan kadınlardan 17 puan geride kalıyor, erkeklerde bu fark 7 puan. Çocuklu çiftlerin yaşadığı hanelerde kadınlar arasındaki makas daha da açılıyor: Göç geçmişi olanlarda oran yüzde 60,7, olmayanlarda yüzde 87,7.
Gelirlerde de aynı tablo var. 2025'te tam zamanlı çalışan göçmenler ortalama 3 bin 494 avro brüt kazandı. Göç geçmişi olmayanlarda bu rakam 4 bin 165 avroya çıkıyor ve aradaki fark yüzde 16. Göçmenlerin çocukları ortalama 3 bin 676 avro kazanıyor. Ebeveynlerinden yalnızca biri göç etmiş kişilerde ortalama maaş 3 bin 997 avro.
Eğitimde göç geçmişi olanlar aradaki farkı kapatıyor, ancak ciddi eşitsizlikler sürüyor. Raporda bunun başlıca nedeni olarak sosyal, mali ve eğitimle ilgili risk durumları gösteriliyor. Göçmen ailelerin çocukları gündüz bakımından daha az yararlanıyor. Alman pasaportu taşımayan gençlerin üniversiteye giriş yeterliliğine ulaşması da daha seyrek. Okulu diplomasız bırakma oranı Alman pasaportlu gençlerde yüzde 3,3, pasaportsuzlarda yüzde 16,7.
Son yıllarda nefret suçu sayılan şiddet eylemlerinde göç geçmişi olanlar sık hedef alındı. 2021-2025 arasında kayıtlara geçen bu tür eylemler yaklaşık yüzde 70 arttı. Rapora göre bu vakaların üçte ikisinin arkasında sağ görüşlü saikler yatıyor. Ayrımcılığa uğrayan göçmenlerin sayısı da aynı dönemde yükseldi.
Rapora göre Alman vatandaşlığı olmayanlar, hem suçu işleyen hem de suçtan zarar gören olarak nüfustaki paylarının üzerinde temsil ediliyor. Nüfusta yüzde 14,9 paya sahip bu kesimin suç mağdurları içindeki oranı yüzde 26,1. Kesinleşmiş mahkûmiyet alanlar arasındaki oranı ise yüzde 40. Raporda bunun gerekçesi olarak bu grupta demografik ve sosyal risk etkenlerinin birlikte daha yoğun görülmesi gösteriliyor. Ayrıca Alman vatandaşlığı olmayanların daha sık kontrol edildiğine ve ihbar edildiğine de işaret ediliyor.
Uyum Raporu, 58 gösterge kullanarak göç toplumunu 14 konu başlığında inceliyor. Çalışma hayatı, konut, sağlık, dil ve eğitimin yanı sıra demografi ile siyasi ve toplumsal katılım da kapsamda yer alıyor.